Od kiedy sięgnąć pamięcią,
trwa wojna między orkami i ludźmi.
Ale był czas, kiedy nie wiedzieliśmy, kto jest naszym wrogiem.
Ani też - co z nami uczyniła zła zielona magia zwana Spaczeniem.
Lecz skąd na początku mogliśmy to wiedzieć?
Czy mieliśmy jakiś wybór?
Nasz świat ginął,
a ja musiałem znaleźć nowy dom dla naszego klanu.
Durotanie.
Czuję na sobie twój wzrok.
Myślałem, że śpisz.
Spałam.
Śniło mi się polowanie...
wśród śniegów.
Wymyśliłam imię.
Zachowaj je dla siebie, żono.
Wybiorę imię, kiedy go zobaczę.
Albo ją.
Ciekawe, jak wielki Durotan nazwie swego syna,
- jeśli nie ruszę z nim w drogę? - Syna?
A jak schowasz swój wielki brzuch?
Lepiej niż ty swój pusty łeb.
Tyle klanów w jednym miejscu, Orgrimie.
Rechoczący Czerep... Czarna Góra...
- Wszyscy przybyli na wezwanie. - To będzie silna wataha.
Ciekawe tylko, kto zostanie, by walczyć.
Zwycięstwo albo śmierć!
Czarna Góra! Tutaj.
Ile to jeszcze potrwa, Czarnoręki?
Jesteśmy gotowi, Gul'Danie.
Co rzekła?
Błaga, byś uwolnił jej dziecko.
Jest mi potrzebne.
Jak oni wszyscy.
Rusz się, mieszańcu!
Co to jest?
Magia Gul'Dana.
Moją magię napędza życie.
Mamy dość jeńców,
by wysłać tylko naszych najsilniejszych wojowników.
Ale to wystarczy.
Nasi wrogowie są słabi.
Gdy do nich dotrzemy,
staną się naszym opałem.
Zbudujemy nowy Portal!
A gdy już będzie skończony, wyślemy przez niego
całą orczą Hordę.
Ja pójdę pierwszy.
Za Hordę!
Jest brzemienna?
Jak śmiałeś zabrać wachook do mojej watahy?
Puść mnie, Czarnoręki!
Draka!
Przyj, niewiasto. Przyj.
Nowy wojownik dla Hordy!
WARCRAFT: POCZĄTEK
ŻELAZNA KUŹNIA
Lotharze!
Chodź tu! Mam coś dla ciebie.
- Co to jest? - Cud techniki.
To pukawka.
Osobliwe.
Napij się wody.
Powinieneś wracać do domu.
Ktoś rozpirzył twój garnizon.
Król cię wzywa, dowódco.
WICHROGRÓD
Cały garnizon. I nikt niczego nie zauważył?
- Kogoś znaleźliśmy. - Przeszukiwał ciała. Tu, w koszarach.
W koszarach?
W końcu! Ty tu dowodzisz?
Znak Kirin Toru.
Co robisz w moim mieście, czarokleto?
Pozwól mi dokończyć badania zwłok za drzwiami.
Ale po co?
Te zwłoki kryją tajemnicę ataków na twoje wojska.
Co to było?
Wezwijcie Strażnika.
Medivha?
On to powinien wyjaśnić.
Jedynie król może wezwać Strażnika.
Zawieź go do Złotych Włości.
- Co to za bestie? - To tylko plotki, panie.
Jak 30 żołnierzy mogło zniknąć bez śladu?
Przez Spaczenie.
Albo pod jego wpływem.
Czy to on?
Wasza wysokość.
Tato?
Dziękuję, sierżancie.
Kim jesteś, magu?
Zwą mnie Khadgar. Uczę się na Strażnika.
- Uczyłem. Zerwałem śluby. - Jesteś zbiegiem?
Nie ukrywam się.
Wasza wysokość...
Porzuciłem szkolenie, ale zdolności pozostały.
Wyczułem coś.
Mroczne moce - kiedy są silne, niemal wyczuwam ich zapach.
Nie mogłem zignorować tego, że zło jest tak blisko.
- Gdzie to było? - Co się dzieje?
Dym, panie! Na południowym wschodzie!
Wasza wysokość, wezwij Strażnika, błagam!
- Dotarły do Kniei Elwynna! - Wielkie Sioło płonie!
Atak?
Co?
Przestań wzywać Callana.
Nie mieszaj się w moje sprawy.
Chce iść w ślady swojego ojca.
- Mój syn nie potrzebuje twojej pomocy. - Uważaj. Mówisz do królowej.
Przede wszystkim jesteś moją siostrą.
Kiedy byłeś w Karazhanie?
Z tobą. Nie wiem...
sześć lat temu.
- Miałeś potem kontakt z Medivhem? - Nie, mimo prób.
Nie może się dłużej ukrywać.
Król wezwał Strażnika.
Wsiadaj.
Powodzenia.
Brać ich! Nie zabijać!
Moje dziecko!
To niegodne wojownika.
Puść mnie!
Mroźne Wilki nie polują?
Wolimy wrogów z toporami, a nie z dziećmi.
Dostaliśmy rozkazy, Durotanie.
Uszanuj tradycję.
Musi być gdzieś godny przeciwnik w tej... kupie gnoju.
Znaleźć wszystkich! Nie zabijcie zbyt wielu,
potrzebni są nam żywi.
Lothar.
Moroes.
Popatrz no.
W ogóle się nie zestarzałeś.
Gdzie są wszyscy?
Wiele się zmieniło.
Ileż wiedzy jest tu zamkniętej.
Gdzie on jest?
Nie wiedziałem, że istnieje tyle ksiąg.
Zaczekaj tu.
I lepiej niczego nie dotykaj.
Nikogo nie widuje?
Bo panuje pokój.
Dobrze, że przybyłeś.
Strażnikowi dobrze zrobi widok przyjaznej twarzy.
Nie może ci odmówić.
Ani królowi.
Zwłaszcza gdy został wezwany.
Raz-dwa.
Ty go wezwałeś, Moroes?
Nie. Nie wzywał.
A więc...
zostałeś rzeźbiarzem?
Robię golema.
Magia wnika w glinę latami, ale tutaj trwa to...
krócej.
Moroes wreszcie będzie miał towarzysza.
I kogoś, kto mu posprząta.
Dziękuję.
Dobrze cię widzieć, Lotharze.
Potrzebujemy twojej pomocy, Medivhie.
Nasz król cię wzywa.
Kim jest ten chłopak na dole?
Hej?
Strażniku?
Dobrze się rozejrzałeś?
Wiesz, jak urządzisz to miejsce, gdy je przejmiesz?
Strażniku!
Zerwałem śluby.
Nie chciałem tu przybyć!
Przysięgam!
Prosiłem ich tylko, by cię znaleźli!
Żebyś sam im wszystko wyjaśnił!
Co wyjaśnił?
Spaczenie!
W Azeroth?
W koszarach.
W jednym z ciał.
Strażniku, co to jest Spaczenie?
To magia jak żadna inna. Karmi się energią życiową.
Zatruwa tego, kto jej używa, wypacza wszystko, z czym wejdzie w kontakt.
Obiecuje potężną moc, lecz za okrutną cenę.
Nie może zagnieździć się w Azeroth.
Postąpiłeś właściwie.
Ruszajmy.
Hej! Leć do domu.
Wejdź.
Medivhie.
Wasza wysokość.
Dawno się nie widzieliśmy.
Chodź.
Pomóż nam rozwikłać tajemnicę.
Co to za bestie?
Mówią, że olbrzymy.
Uzbrojone, podróżują na wilkach.
Wielkie, nieposkromione bestie.
Czy inne królestwa tak samo ucierpiały?
Proszą nas o ochronę, ale nie wspominają o atakach.
Nic nie wiemy o tych rzekomych potworach.
Potrzebujemy jeńców.
Nawet z trupa da się coś wyczytać.
Nie wiem, co nam zagraża, Medivhie.
Żyję, by chronić ten świat.
To cel mojego istnienia.
Jestem Strażnikiem.
Przynajmniej na razie.
Tak.
Co zrobimy z tym...
Jak go zwą?
Khadgar, panie.
Zabierzemy go.
Cóż...
Zatem ruszajmy.
KNIEJA ELWYNNA
Stać.
Niemożliwe.
Strażniku.
- Zewrzeć szyki! - Uwaga, z tyłu!
Pilnować flanki! Z lewej!
Pilnować flanki!
Pilnować flanki! Z lewej!
Strażniku!
Giń, bestio!
Nie pokonasz ich siłą.
Są silniejsi.
Ty wykaż się sprytem.
Spaczenie.
Wszyscy umierają!
Tylko zieloni.
Zabić tego olbrzyma!
Durotanie. Uciekaj.
Strażniku.
Co im zrobiłeś?
Miałem rację. To Spaczenie.
A ty dokąd?
Zabierz ich do Wichrogrodu.
Ja muszę wracać do Karazhanu.
Dobrze się dziś spisałeś.
- Gdzie jest Strażnik? - W Karazhanie.
- Bierzmy jeńca. Gdzie koń? - Zabrali go.
Naprawdę? Zostań tu.
Nie!
Jak bardzo kochasz swego pana?
Zrobię to!
Uciekaj!
Szkoda.
Przydałby się na płaszcz.
Do mnie!
- Pojmałeś ją sam? - Tak.
Wygląda na odrzutka z miotu.
Ty.
Kim jesteście? I dlaczego nas najeżdżacie?
On cię nie rozumie.
Znasz naszą mowę?
Powiedz jeszcze słowo w ich mowie,
a wyrwę ci jęzor!
To było ostatnie ostrzeżenie!
- Każ mu przestać. - Sam mu każ.
Nie ma za co.
Masz imię?
Rozumiesz naszą mowę.
A zatem...
Masz imię?
Garona.
Ma na imię Garona.
Jaką jesteś istotą?
Bardziej przypomina nas niż tamte bestie.
Orków.
"Orków"?
Ty jesteś orkiem czy ta bestia w klatce?
Znam wszystkie rasy w Siedmiu Królestwach, a o "orkach" nie słyszałem.
Pokaż, skąd pochodzisz.
To nie jest świat orków...
Świat orków przepadł.
- Teraz orkowie wezmą wasz. - Nie z tego świata?
Jak się tu dostaliście?
Przez Wielkie Wrota,
głęboko w ziemi.
- Sprowadziła nas magia. - Ale jak poznałaś naszą mowę?
Orkowie biorą jeńców do Wrót. Uczę się od nich.
Jeńców?
Biorą naszych?
Oni żyją?
Tak. Wielu.
Po co?
Żeby karmić Wrota.
I sprowadzić Hordę.
- By przejąć wasz świat. - Zabierzesz nas tam.
Nie.
Zabierzesz nas tam.
Albo skończysz jak twój kompan w klatce.
Myślisz, że się ciebie boję?
Zwierzaki orczych dzieci są groźniejsze.
Nie chcemy być groźni.
Próbujemy chronić nasz lud, nasze rodziny.
Daję ci słowo, że jeśli nam pomożesz,
zwrócę ci wolność.
Straszliwy Czarnoręki...
Najwyższy wódz Hordy.
Pozwoliłeś, by krótkozębni wybili twoich wojowników.
Co gorsza, zhańbiłeś swój lud, uciekając przed wrogiem.
Brak ci sił, by mówić, Niszczycielu?
W Hordzie nie ma miejsca dla słabych.
Uszanuj naszą tradycję, wodzu.
Wiesz, jaka jest kara.
Śmierć!
Za Hordę!
Dość!
Śmiesz przerywać mój sąd?
Walczyliśmy zaciekle.
Ich czarnoksiężnik wykorzystał Spaczenie przeciw nam.
Tylko ja władam Spaczeniem!
Widzę, że ty i twój klan przetrwaliście.
A może Czarnoręki
trzymał cię z dala od bitew?
Może wie, że też jesteś słaby.
Kwestionujesz moje rozkazy, nędzny watażko?
Nie kwestionuję, Gul'Danie.
Lecz Spaczenie rodzi się ze śmierci.
Musi mieć jakąś cenę.
Jest nią odebrane życie.
Potrzymasz swego syna?
Będzie wielkim hersztem.
Jak jego ojciec.
- Urodzony przywódca. - Nie byłem nim dzisiaj.
Już chce się z tobą mierzyć.
Jeœli Gul'Dan mo¿e skaziæ tak niewinną istotę,
jakie szanse ma reszta z nas?
Razem do końca.
Widzę cię.
Te Wrota...
Kto je pokazał Gul'Danowi?
Kto przywiódł go do Azeroth?
Gul'Dan nazwał go demonem.
Widziałaś go?
Twarzy nie.
Ale słyszałam głos.
Jak ogień i popiół.
Będę tu, gdybyś mnie potrzebowała.
Twój samiec.
Zdążę cię zabić, nim on tu dobiegnie.
Lothar?
To mój brat.
Moim samcem jest król.
- A więc jesteś żoną herszta. - Na to wygląda.
- Zabijając cię, okryję się chwałą. - Nie wśród mojego ludu.
Noc jest chłodna.
Przydadzą ci się te okrycia.
To cię rozgrzeje.
Płoną kolejne wioski.
W jednej z nich się urodziłam.
Trudno sobie wyobrazić, ile się nacierpiałaś.
Ale nie musi tak być.
Od lat na tych ziemiach panuje pokój.
Pokój pomiędzy rasami z całego świata.
Co to...
Możemy ci to zdjąć.
Możesz tu normalnie żyć.
Z nami.
Będziesz wolna.
Jeśli zechcesz.
Wielkie Wrota.
"Ze światłości rodzi się ciemność,
a z ciemności światłość".
I wszystko jasne.
"Spytać Alodi".
Alodi.
Dobrze znowu widzieć drzewa.
I śnieg.
Nawet na odległość.
Pamiętasz, jak tropiliśmy krwawe woły na Mroźnych Wydmach?
Zawsze było mięso.
I było życie.
Czy to nie dziwne,
że straciliśmy nasz dom, gdy Gul'Dan objął władzę?
Jeden ork nie zniszczy świata, Durotanie.
Jesteś pewien?
Rozejrzyj się dookoła.
Czy to ci czegoś nie przypomina?
Ziemia, na której Gul'Dan czyni swoje czary, umiera.
Jeśli nasz lud ma tu zamieszkać, przyjacielu,
trzeba powstrzymać Gul'Dana.
Nie mamy dość sił, by go pokonać.
Nie.
Lecz z pomocą ludzi...
może dalibyśmy radę.
Chcę tę broń.
- Ja cię będę ochraniać. - Nie potrzebuję nikogo do ochrony!
Co tak patrzysz?
Molu książkowy, stań pierwszy na warcie.
Z całym szacunkiem, jestem Khadgar.
Najmocniej przepraszam, Khadgarze.
Myślałem, że nawiązaliśmy więź,
kiedy nie uwięziłem cię za wtargnięcie do koszar.
A teraz stań na warcie.
Przynajmniej nie czytasz.
Chciałby ze mną spółkować.
Słucham?
Tylko byś się poranił.
- Nie chcę z tobą spółkować. - Dobrze. Słaby z ciebie rozpłodnik.
Dlaczego się śmiejesz?
Jak wy, ludzie, możecie to przetrwać?
Brak wam mięśni.
- Macie kruche kości. - Aż tak się od nas nie różnisz.
Jak ty to znosisz?
Złamane kości twardnieją.
Moje są bardzo mocne.
Przykro mi.
Niepotrzebnie.
Moje imię...
Garona.
Po orczemu znaczy "przeklęta".
Moją matkę spalono żywcem za to, że mnie urodziła.
Ale ciebie oszczędzili.
Z rozkazu Gul'Dana.
Dał mi jej kieł.
Na pamiątkę.
Rodzice oddali mnie do Kirin Toru, kiedy miałem sześć lat.
Wtedy widziałem ich ostatni raz.
I moich braci, i siostry też.
To zaszczyt dla rodziny,
kiedy wyśle dziecko do Kirin Toru.
Gdy odda syna do latającego miasta Dalaran,
by szkolili go najpotężniejsi z magów.
Pod warunkiem, że nie ucieknie.
Wzruszająca historia.
Wielkie Wrota.
Po co im aż tylu jeńców?
Są jak drewno na opał.
Zielona magia ich pochłania, by otwierać Wrota.
- Ilu orków chcą tu sprowadzić? - Wszystkich.
To tylko wataha.
Gdy otworzy się Portal,
Gul'Dan ściągnie Hordê.
Wracajcie do Wichrogrodu.
Pojedziemy przodem.
Garono...
Chodźmy, tu nie jest bezpie...
Durotan.
Na północy jest czarna skała, która sięga nieba.
Tam spotkam się z ich wodzem.
Aby go wyzwać?
Sprowadziłaś krótkozębnych do naszego obozu.
Widzieli, co budujemy.
Ale ty jedna wiesz, jakie zamiary ma wobec nas Gul'Dan.
Jego magia oznacza śmierć dla wszystkich istot.
Trzeba go powstrzymać.
Powiedz mu.
Przy czarnej skale, gdy słońce stanie w zenicie.
Powiem.
Herszcie...
Jeśli powrócę,
przyjmiesz mnie do klanu?
Tu będziesz bezpieczniejsza.
Z nimi.
- Czy stało się to, czego się bałeś? - Spaczenie jest wszędzie.
Zatem nie możesz tam wracać.
Potrzebują wsparcia Strażnika jak nigdy dotąd.
Może ten chłopak coś pomoże.
- Chcemy rozwiązań! - To je znajdź!
Kuźnie krasnoludów muszą dłużej pracować.
Traktujecie nas jak jakieś psy.
Więcej dostaw od nas nie będzie!
Dość!
Korzystaliście już z naszej pomocy. I w wojnie, i w mediacjach.
Jeśli nie zjednoczymy się,
by walczyć z wrogiem,
to zginiemy.
W Wichrogrodzie potrzeba rycerzy, oręża, koni.
Mamy własne królestwa.
- Sami walczcie! - Wasza wysokość.
Dowódco.
Orkowie budują Portal, przez który sprowadzą armię.
Musimy zatrzymać ich teraz, bo będzie za późno.
Gdzie on jest?
Gdzie jest obrońca Azeroth?
- Gdzie jest Strażnik? - Gdzie jest Medivh?
Panie...
- Zróbmy przerwę. - Jak tam chcecie. My skończyliśmy.
Dowódco.
Resztki 4. plutonu wycofały się ze Skalnego Gniazda.
Resztki?
Wśród rannych jest Callan.
Tato?
Nic mi nie jest.
Martwiłem się o ciebie.
Gdzie reszta oddziału?
Większość wzięli żywcem.
Odbijemy ich.
Nie spiesz się tak.
Mam tylko ciebie.
Wiem.
Jestem żołnierzem.
Nie prosiłby o spotkanie, gdyby wierzył, że sam zdoła pokonać Gul'Dana.
- Spaczenie go przeraża. - Durotan nie zna strachu.
Miejsce spotkania...
I to, że tak nagle o nie poprosił...
Może to podstęp?
- Nie. - A jednak.
- Nie! - To możliwe.
Nie!
Jak uważasz, panie?
Nie możemy przepuścić takiej okazji.
Nie mamy wyboru.
Musimy powstrzymać orków przed otwarciem Portalu.
- Ale potrzebujemy pomocy. - A jeśli on kłamie?
- Orkowie nie kłamią. - A jeśli tak?
- On ma swój honor. - I dlatego chce zdradzić własny lud?
Durotan chroni swój klan.
Jego wrogiem jest Spaczenie.
To Gul'Dan jest zdrajcą.
Ten ork, Durotan...
- Co o nim wiesz? - Uwolnił mnie.
Klan go uwielbia.
Jest silnym hersztem.
Silny herszt musi zasłużyć na zaufanie klanu.
Jeśli chcemy, byś do nas przystała,
musimy zasłużyć na twoje.
Weź to do obrony.
To?
Tak.
Znajdźcie Strażnika.
Co to jest?
Strażniku?
Wrota. Widzieliśmy je, na Mokradłach.
Zebrałem wszystko, co o nich wiemy.
To.
- Ta rycina. Skąd ją skopiowałeś? - Strażniku.
A to?
Szukam w księgach, odkąd wyczułem Spaczenie.
To ja jestem Strażnikiem! Ja.
Nie ty. Jeszcze nie.
Chciałem pomóc.
Nie sądź, że możesz mi pomóc.
Nie masz pojęcia, z jakimi siłami...
muszę się zmagać.
Jeśli chcesz pomóc...
strzeż króla.
A Spaczenie pozostaw mnie.
Ciekawy wybór.
Strażniku.
Zbierać się i przechodzić do zachodniej bramy!
Ty! Pakuj swój kram i ruszaj stąd. Już!
- Pomóż mi. Znalazłem księgę. - Oczywiście.
Była w niej rycina, a na niej takie same Wrota.
- Przepraszam. - Khadgarze.
Pokazałem ją Strażnikowi, ale on wpadł w gniew.
Spalił moje notatki.
To ocalało, bo było pod płaszczem.
Nie, obróć to. Tak.
Spójrz.
Widzisz?
I co to oznacza?
Orkowie zostali wezwani.
Zaprosił ich ktoś po tej stronie.
A Strażnik wszystko spalił?
Zapewne chce cię chronić.
Zmykaj już.
Dobre miejsce na zasadzkę.
Nasi strażnicy są dobrze rozstawieni.
Sprawdzę jeszcze raz.
Chciałeś rozmawiać z ludzkim królem.
Oto on.
Jam jest król Llane.
Chciałeś ze mną mówić.
Spytaj go, czy chcą wrócić do domu.
Nasz świat przepadł.
Nie mamy do czego wracać.
Nie zniszczyliśmy waszego świata.
Wojna z nami niczego nie rozwiąże.
Mówi, że dla orków to jedyne wyjście.
Zatem po co tu przybył?
Aby ocalić mój lud.
Spaczenie zabija nie tylko swoje ofiary,
lecz także ziemię. Niszczy tych, którym służy.
Gul'Dan zatrułby wszystko swoją magią śmierci.
Jeśli mój lud ma przetrwać,
Gul'Dan musi zginąć!
Za dwa słońca
ludzie, których pojmaliśmy,
nakarmią swoim życiem Portal.
Jeśli zaatakujecie nasz obóz
i odciągniecie jego wojowników,
klan Mroźnych Wilków zabije Gul'dana.
Dwa dni.
Jeśli się zgodzimy,
ochronisz jeńców.
Spróbuję.
- Zasadzka! - To podstęp!
Zgiń, zdrajco!
- Odwrót! - Wracać! Bronić obozu!
Wycofujemy się!
- Na górę! - Chronić króla!
Trzymać się razem!
Skup się. Jak za dawnych czasów.
Utrzymać pozycje!
Rozproszyć się!
Miecze!
Jesteś cała?
Martwy na nic się nie zdasz! Ruszaj! Zajmę się resztą!
- Odwrót! - Ruszamy razem.
Medivh nas ochroni.
Z tyłu!
Uwaga!
Garona!
Odwrót!
- Wycofujemy się! - Gdzie ten przeklęty Strażnik?
Z tyłu!
Strzeż króla.
Ja się nimi zajmę.
Tarcze! Formować szyk!
Zabić bestię!
Wycofać się na płaskowyż!
Medivh.
Medivh! Usuń zaporę!
Medivh!
Bądź dzielny, synu.
Tato.
Za Azeroth.
Medivh!
Callan.
Tu jest.
- Co z nim? - Trzeba go zabrać do Karazhanu.
- Idę po konie. - Nie zdążycie. Weźcie mojego gryfa.
Połóżcie go w sadzawce.
Co mu jest?
Miał się nie ruszać z Karazhanu.
Muszę iść.
Potrzebna nam pomoc Kirin Toru. Teraz!
- Ruszaj. - Przyrządzę lek. Zostań z nim.
Bierz dziecko i uciekaj!
Jesteś zdrajcą, Durotanie.
Nie.
Szanuję nasze tradycje, jak niegdyś ty.
Ten czas minął.
Jesteśmy już tylko pożywką dla Spaczenia.
Wciąż jest nadzieja.
Nasze dzieci.
Nie zmuszaj mnie, bym zabił więcej niewinnych,
młody herszcie.
Jeśli się poddam,
oszczędzisz mój klan?
Jak nazwę naszego syna?
Go'el.
Ty.
Gdzie jest starzec?
Kazał mi cię pilnować.
A król?
Przeżył.
Syn Lothara zginął.
Nalegałam na to spotkanie.
Lothar mnie znienawidzi.
Martwi cię to?
Jest wielkim wojownikiem.
Dobrze broni swego ludu.
Odpowiedni wybranek dla orczej niewiasty.
Nie jestem orkiem.
Nie jestem też człowiekiem.
Kiedy byłem młodszy, czułem się inny niż wszyscy.
Zjeździłem świat wzdłuż i wszerz,
szukając mądrości.
Chciałem poczuć więź ze wszystkimi duszami, które miałem chronić.
W trakcie podróży poznałem silny
i szlachetny lud.
Wśród nich była pewna kobieta.
Przyjęła mnie takiego, jakim byłem.
Pokochała mnie.
Życie z nią nie było mi pisane, ale czegoś mnie nauczyło:
"Jeśli pragniesz miłości,
bądź gotów szukać jej choćby na krańcu świata".
- Zostawiłeś swoją niewiastę? - Odszukaj Lothara.
Wejdź w krąg.
A to...
jest mój dar dla ciebie, Garono.
Cały świat w zamian za posąg.
Bogowie to dziwne istoty.
Mroźne Wilki.
Jesteście bardzo rozważni.
My, orkowie z południa, zawsze to w was podziwialiśmy.
Gdy Portal się otworzy
i dołączy do nas reszta Hordy,
obdarzymy ją Spaczeniem.
Wszystkich.
Durotan się na to nie zgodził!
Obchodzi cię, co mówi zdrajca?
Czas, by Mroźne Wilki zyskały nowego przywódcę.
Takiego, który zadba o dobro orków.
I który doceni mądrość Gul'Dana.
Jego moc.
Podejdź.
Obdaruję cię Spaczeniem.
Durotan...
nastawił Mroźne Wilki wrogo do Spaczenia.
Zwołam ich.
Sprowadzę ich tutaj.
Przy nich obdarz mnie Spaczeniem.
Niech ujrzą, jaką napełni mnie siłą.
Jak wspomniałem...
jesteście bardzo rozważni.
Nastaje nowy świt.
Czas Hordy.
Siej postrach
albo wyzioń ducha.
Tak mi przykro.
Matka Callana
umarła w połogu.
Winiłem go za to
latami.
Ciebie nie będę winił.
Był taki młody.
Nigdy, przez całe życie...
nie czułem takiego bólu jak teraz.
Nie...
Nie!
Ruszać się. Jazda!
Dalej!
Gul'Dan nie chce traciæ mocy na Mroźne Wilki.
Spalić ich!
- Brać słabych, silnych zabić! - Litości!
Brać ich!
Skąpię się w twojej krwi!
Być może.
Ale nie teraz.
Masz mało czasu.
Spróbuję ich zatrzymać.
Dla dobra twego syna...
uciekaj.
Teraz.
Zabić wszystkich!
Spalić to!
Powinieneś był zaufać hersztowi,
Orgrimie Zgładzicielu.
Tam, ucieka!
Zaczekaj na mnie.
- Khadgarze! - Jak śmiesz tu wracać?!
- Precz! - Przybywam po waszą mądrość.
- Nic nie mam dla ciebie. - Strażnik Medivh zaniemógł.
Co?
Został skażony Spaczeniem.
Niedorzeczne!
- Co wiecie o Mrocznym Portalu? - Śmiesz tu wejść
- i oskarżać Strażnika... - Co to jest Alodi?
Skąd o tym wie?
Alodi.
Co to jest?
Istota z czasów, gdy Kirin Tor nie istniał.
Pełniła podobną funkcję jak Strażnik.
Obrońca.
Nikt poza Arcyradą nie wie o jej istnieniu.
I tak pozostanie.
To, że wspomniałeś o Alodi zaraz po Mrocznym Portalu,
nie może być zwykłym...
przypadkiem.
Mam wejść?
Nie wiem. Nigdy tego nie robiła.
Khadgarze...
Znam cię.
Z biblioteki.
Jesteś Alodi.
Zużyłam...
resztkę moich sił, by cię tu ściągnąć.
Strażnik nas zdradził.
Medivh.
- Widziałem Spaczenie w jego oczach. - Całkiem go przeniknęło.
Jeśli nikt go nie powstrzyma,
ten świat spłonie.
Nie mam dość mocy, by pokonać Strażnika.
Strażnik to tylko miano.
Prawdziwymi strażnikami tego świata
są sami ludzie.
Ty dostrzegasz to, czego Kirin Tor nie widzi.
Dlatego od nich odszedłeś.
Nikt...
nie zdoła się oprzeć ciemności
samotnie.
Nie rozumiem, czego ode mnie oczekujesz.
Rozumiesz.
Zaufaj przyjaciołom.
Razem
ocalicie ten świat.
I zapamiętaj na zawsze,
że ze światłości rodzi się ciemność,
a z ciemności -
światłość.
Wstawaj.
Dziękuję, Moroes.
Dojdziesz do siebie, Strażniku.
Jak zawsze.
Nie.
Dziękuję.
Za wszystko, co zrobiłeś.
Wybacz, przyjacielu.
Wpuściłem orków do naszego świata.
Spaczenie pomieszało mi w głowie.
Nie wiem, co jeszcze zrobiłem.
Po prostu nie pamiętam.
Wszystko, co miałem chronić,
zniszczyłem.
Nie mam władzy nad Spaczeniem.
Nikt nie ma.
Pięć legionów zablokuje Przesmyk Flauty.
Kolejne dziesięć tu, tu i tu wzdłuż Rudej Grani.
Szlaki zaopatrzeniowe.
Morze Wschodnie zapewni ochronę od południa i wschodu.
Jeśli utrzymamy te pozycje, zachowamy siły.
- Powstrzymywanie wroga. - Póki nie ma lepszego wyjścia.
A jeśli będzie ich dziesięć razy tyle? Co wtedy?
Gdybym wiedział...
Nie możemy dopuścić do otwarcia Portalu.
Jeśli to się nie uda, wybiją nas do nogi.
Co proponujesz?
Wyślijmy tam całe wojsko.
Zniszczmy Wrota, uwolnijmy jeńców i usuńmy zagrożenie.
- A pozostali orkowie? - Zajmiemy się nimi.
Gdy spustoszą królestwo?
- Panowie... - Medivh, wydobrzałeś.
Tak.
Czuję się...
- jak nowo narodzony. - Potrzebujemy cię.
Szukamy wyjścia.
Niektórzy sądzą, że go nie ma.
- Może ty je dostrzeżesz. - Mam wieści.
Spotkałem się z Durotanem.
Z Durotanem?
Bunt orków przeciw Gul'Danowi
przybiera na sile.
Mogą nam pomóc zniszczyć Wrota.
- To nie zmieni mojego planu. - Jakiego?
Anduin chce, byśmy uderzyli pełną siłą.
Lecz wtedy resztę królestwa pozbawimy obrony.
Ilu legionów potrzebujesz,
by powstrzymać orków?
Pięciu na Przesmyku Flauty.
10 na Rudej Grani, 10 do obrony miasta.
Już straciliśmy 18 legionów.
- Zostają jeden, dwa, trzy. - Damy radę, Medivh?
Nie.
Trzy legiony, Mroźne Wilki i moja moc...
Wybacz, ale twoja moc okazała się ostatnio zawodna.
- Zawiodłem cię kiedyś? - Co?
Gdzie w ogóle byłeś przez te 6 lat?
Anduin...
Medivh jest Strażnikiem.
Innym niż ten, którego znałeś.
Jest zagubiony!
Rozchwiany!
I zawiedzie cię w potrzebie.
- Opanuj się, Anduin. - Poszedłbym dla ciebie w ogień,
gdybym wierzył w szansę zwycięstwa.
- Ale jej nie ma. To samobójstwo. - Chodzi o Callana?
To wielka tragedia.
Gdyby tak nie zabiegał o twoje uznanie,
- może nadal by żył. - Medivh.
Callan nie był gotowy.
Ale pozwoliłeś mu bawić się w żołnierza.
- Dość! Nie! - Zabiłeś go!
Daruj sobie!
- Panie, przestań! Proszę! - Varis.
Zamknij go w celi, niech się uspokoi.
Nic nam po tobie w takim stanie.
Będziemy strzec królestwa, panie.
Ty i ja.
Co tu robisz?
Król.
Rusza do walki z Hordą.
Z pomocą twojego Strażnika
Durotan zabije Gul'Dana.
- Nie ufaj mu. - Mówiłam ci: orkowie nie kłamią.
Nie chodzi o Durotana.
Nie ufaj Medivhowi.
Spróbuję ochronić waszego króla.
Nie idź z nimi.
Dlaczego?
Nie chcę, by coś ci się stało.
Nie daj się zabić.
- Uwolnij nas. - Wody!
Ocal nas!
Proszę! Pomóż nam!
Hej! Mroźny Wilku!
- Teraz jesteś podwójnym zdrajcą. - Zwalę to na ciebie.
Co się stało?
Wybacz, Durotanie.
Nie rozumiałem, jak możemy sprzymierzyć się z ludźmi
przeciwko własnej rasie.
Myliłem się.
Spaczenie Gul'Dana nas zniszczy.
- Gdzie Draka? - Bezpieczna.
Lecz reszta...
Nie podążyliby za nim, gdyby wiedzieli, czym się stał.
Więc im pokażę.
Nikt nie zadba o moją rodzinę lepiej niż ty, Varianie.
Pilnuj ich, gdy mnie nie będzie.
Gotowy?
Czułbym się lepiej, mając Lothara u boku.
Będzie dobrze.
Wracam do Karazhanu, by przygotować się do bitwy.
Spotkamy się przy Portalu.
Strażniku!
Wiem, że tylko wykonujesz rozkazy. I świetnie ci to idzie.
Już się uspokoiłem.
Może mnie wypuścisz,
żebym mógł chronić króla?
- Otwórz! - Mam rozkaz...
- Gdzie się podziewałeś? - W Kirin Torze.
Działa tylko na prostaczków. Mamy minutę.
Twoja zbroja, dowódco.
Wybacz.
Mają nad nami dzień przewagi.
- Oby nie było za późno. - Nie idźmy za nimi,
jeśli mamy ocalić Azeroth.
- Król mnie potrzebuje! - Azeroth bardziej!
Jeśli chcesz uratować króla, musimy powstrzymać Medivha.
Gdzie jest Medivh?
Czeka nas walka z demonem.
Nie mogła uciec daleko! Tam szukajcie!
Muszę mieć to dziecko.
Przeszukajcie teren!
Sprawdźcie na drodze!
Zapamiętaj,
jesteś synem Durotana i Draki i płynie w tobie krew hersztów.
Sprawdźcie przy rzece.
Jestem Durotan.
Syn Garada.
Herszt klanu Mroźnych Wilków!
Przybyłem tu, by zabić Gul'Dana.
Duchom nie przysługuje prawo do mak'gora!
Jesteś hersztem bez klanu.
Twoich orków już drąży robactwo.
Niektórzy z nas nadal żyją, wodzu.
Mam ich wykończyć, Gul'danie?
Sądziłem, że bardziej dbasz o tradycję, Czarnoręki.
Durotanie...
twój klan był słaby, a ty jesteś zdrajcą.
Przyjmuję wyzwanie
choćby po to, by wyrwać serce z twego żałosnego ciała.
A co z Portalem?
Musisz być gotów, gdy rozpocznie się inkantacja.
To nie potrwa długo.
Zmiażdż go, Gul'Danie!
Tworzy połączenie ze światem orków.
Otworzy Portal. Trzeba go uciszyć.
Inkantacja.
Nie mam już na to czasu.
Czarnoręki!
To jest mak'gora.
Macie uszanować nasze tradycje.
Walka trwa!
Gul'Dan oszukuje!
- Oszukuje! - Hańba!
- Oszukujesz, Gul'Danie! - To wbrew zasadom!
Zdrajca!
Gul'Danie!
Nie masz honoru.
Podążycie za tym... czymś?
Tak będzie?
Podążycie za tym demonem?
Nie!
Ja - nie.
- Demon! - Nawet nie wygląda na orka!
Ja podążę za prawdziwym orkiem!
Za hersztem.
Niech twoje kości zgniją, demonie!
Ktoś jeszcze?
A ty, wodzu...
Przyjmiesz Spaczenie
i będziesz najsilniejszym orkiem w dziejach.
A kiedy Spaczenie cię przemieni,
zniszczysz krótkozębnych.
A teraz podbijcie mój nowy świat.
Mroźne Wilki.
Zostaliśmy sami.
Jest nas niewielu.
Jedźcie do jeńców.
Uwolnimy naszych ludzi!
Do ataku!
Nacierać!
Jazda!
Do ataku!
Jakieś pomysły?
Jestem pod wrażeniem.
Teraz spróbuj uciszyć jego.
Dobrze poszło.
Rusza się! Zrób coś!
Dobrze.
Zajmę się nim.
Ty się rozpraw z Medivhem.
Hej, tutaj!
Glinogęby!
Teraz!
Ognia!
Z tyłu!
Chodźcie, moi orkowie.
Niech Spaczenie wyzwoli całą moc Hordy!
Za Gul'Dana!
Za Hordę!
Hej! Młody, ocknij się!
Nic ci nie jest?
Świetny pomysł z tym oberżnięciem łba.
Tak planowałem.
- Co teraz? - Strażnik sam musi wygłosić inkantację.
Gdy będzie zajęty, zbliżymy się do niego.
- Zajmij go czymś. - I co potem?
Ściągnij Medivha do sadzawki.
I to wszystko?
Medivh.
Jeśli została w tobie choćby cząstka dawnego ciebie,
wróć do nas.
Medivh.
No dalej.
Zabij mnie.
Już i tak nie mam po co żyć.
A dla ciebie życie to jedynie opał.
Lecz Llane w ciebie wierzył.
Nie zabijaj swego króla.
Nie zabijaj przyjaciela.
Cokolwiek planujesz,
zrób to teraz!
Teraz.
Teraz!
Teraz, chłopcze!
- Portal się zamyka! - Działaj!
Nie.
Jesteś silniejszy od niego.
Ze światłości rodzi się ciemność,
a z ciemności...
światłość.
Pokaż oczy.
Muszę iść.
Jestem z ciebie dumny.
Wichrogród.
Panie! Portal! Wichrogród!
Dziękuję, Strażniku.
Varis!
Legion! Naprzód!
Do ataku!
Garono, jedź ze mną!
Biegiem!
Varis! Otoczcie Wrota kordonem.
Garona, Karos, weźcie, kogo się da, i uwolnijcie więźniów!
Wyślijcie ich do Wichrogrodu!
- Do szeregu, tarcza przy tarczy! - Bronimy się do upadłego.
Do Portalu!
Szybko!
Litości! Dziękuję!
Wichrogród.
Proch się kończy!
Pomóżcie mi pchać!
Dalej, chłopcy!
Dalej! Z ikrą!
Opiekuj się nim.
- Powinniśmy się wycofać! - Ocalimy tylu naszych, ilu zdołamy!
To przez samotność.
Ona nas osłabia.
Khadgarze...
Przepraszam.
Chciałem nas wszystkich ocalić.
Do tego dążyłem.
Straciliśmy Strażnika.
Nie!
Czarnoręki chce cię zabić i przez to zdobyć sławę.
Garono...
na nic to się nie zda, jeśli oboje zginiemy.
Rozejrzyj się.
Jesteśmy otoczeni.
Jedyna szansa na pokój będzie wtedy, kiedy mnie zabijesz.
Mówiłaś lady Tarii, że gdy ją zabijesz, okryjesz się chwałą.
Gdy zabijesz mnie, zostaniesz bohaterką.
Przeżyj.
Zaprowadź pokój między orkami a ludźmi.
Tak trzeba.
Nie!
Zabiła ich herszta, Gul'Danie.
Od tej chwili należysz do Hordy...
Orku.
Mak'gora.
To za mojego syna.
Zabić go.
Zabić go!
Gul'Danie!
Mak'gora jest święte.
Człowiek zwyciężył. Uczciwie.
- Niech twoi wojownicy szanują tradycję. - Nikt nie będzie mi się sprzeciwiać!
Na co czekacie?
Macie wykonać rozkaz!
Zdrajcy!
Z drogi, sam to zrobię!
Kto będzie cię słuchać,
jeśli wypowiesz wojnę własnej rasie?
Jeśli to zrobisz, stracisz Hordę.
A ta wojna dopiero się zaczyna.
Dla twojego syna.
Żeby twój duch go uczył.
Sztylet Garony.
- Wyciągnąłem go z karku Llane'a. - Na pewno da się to wytłumaczyć.
Tak.
Dokonała wyboru.
Nie wierzę w to.
Może nie znaliśmy jej tak, jak nam się wydawało.
Nie ma dla miasta większego błogosławieństwa,
niż król...
który był gotów oddać życie za poddanych.
Ale takie poświęcenie zobowiązuje.
Musimy na nie zasłużyć.
Dlatego zjednoczmy się, opłakując śmierć tego prawego człowieka.
Czy król Llane mylił się, wierząc w was?
Nie!
Pomścimy jego śmierć, pani!
Poprowadź nas przeciw orkom, Lotharze!
Lothar! Lothar!
Za Azeroth!
Za Azeroth i Przymierze!
Za Azeroth!
Za Przymierze!
WARCRAFT: POCZĄTEK
Daleka droga przed tobą, Go'el.
Mój świat zaginął, lecz twój jest tutaj.
Weź z niego, co będzie trzeba.
Stwórz dom dla orków i nie pozwól, by ktokolwiek stanął ci na drodze.
Panie, spójrz.
Jesteś synem Durotana i Draki
i płynie w tobie krew hersztów.
Nasz lud potrzebuje teraz wodza, bardziej niż kiedykolwiek.
Tekst: Agata Deka